Anılarıma devam

Kaldığım yerden devam ederken isterseniz biraz Samsun’daki yaşantımızdan hatırımda kalan Anılarımdan bahsedeyim. Samsun’a Sivas Yıldızeli köyünden Babamın Tayini ile geldik. Babam iyi bir Devlet memuru olduğu halde bayağı mütevazı bir hayatimiz oldu. 2 oda bir Salondan oluşan giriş katı evimizde Annem Babam ve iki kardeşimle 2 sene kadar yaşam sürdürdük. Bir odada Annem ve Babam bir oda dada ben ve Kardeşlerim kalıyorduk. Ufak bir Salonumuz bir tahta masa 4 Sandalye bir sedir ve ortada bir sobayla bir de Transistörlü bir radyomuz vardı. Günümüzün çoğu zamanı burada geçerdi.

Tabii biz çocuklar benim okul zamanım hariç hep sokakta oynardık. Kardeşim Kemal çok yaramazdı hiç durmaz habire bir şeyler yapar ya kendine ya da başkasına zarar verir ve sorumlu Abi olarak, ben olurdum. Kız kardeşimse Bebekti ve sakindi. Annem ise o sıralar hep rahatsızlanırdı. Okulum nasıldı nasıl geçti hiç hatırlamıyorum. Samsun’da en çok hafızama kazınan şeyse bir gün mahalledeki çocukların bir Karga yuvasını bozmasıyla başlayan İnsan ve Karga savaşıdır. Aynen kuşlar filmindeki gibi bir anda koca mahalle halkıyla belki yüzlerce Karga arasında kıyasıya bir mücadele oldu. Kargalar resmen İnsanlara saldırdılar. Bayağı yaralanan oldu. Bunu hiç unutmam. İşte böylesine bir yasam içerisinde halen nedenini bilemediğim ya da hatırlayamadığım sebepten bir arkadaşımla evden kaçarak Amasya’ya gittik otobüsle. Ne paramız ne de orda bir tanıdığımız yoktu. Aksam bir otele sığındık sağ olsunlar çok küçük olduğumuz için misafir etmiş ve Polise bildirmişler. Sabah kalktığımızda Ailelerimizi karşımızda bulduk ve şükür kötü şeyler yasamadan evimize geri döndük. Tabii bu durum o zamanın Samsun gibi küçük bir yer olması dolayısıyla dedikodu ve hoşnutsuzluklara sebep olduğundan Babamda acil Tayinini isteyerek Ankara’ya göç ettik...devamı yarın